Það sagði einhverntímann einhver “enginn veit sína ævi fyrr en öll er” og vá hvað það er nú mikið til í því.
Nú er sumarið 2009 hálfnað og þvílíkar breytingar sem líf mitt hefur tekið síðan fyrir sléttu ári síðan. Stærstu fréttirnar eru án efa þær að ég er að fara að verða PABBI. Takk fyrir pent. Ég og hún Elísabet mín erum að fara að eignast barn í október og þar er lítill strákur á ferðinni. Helgi junior. :)

Nú þetta er nú samt ekki allt, ég kláraði loksins stúdentsprófið mitt frá Hraðbraut núna í vor svo loksins er ég orðinn stúdent með tilheyrandi tækifærum sem ég fann að GALopnuðust fyrir mér strax og þessi ,,leiðinlegi” áfangi var loksins að baki. Ég fór strax að spá í framhaldinu, og hef nú gert í svoldinn tíma, og er semsagt að spá í vali á milli Heilbrigðisverkfræði og Sjúkraþjálfunar, eins og staðan er nákvæmlega í kvöld veit ég engan veginn hvar ég enda. Mér finnst sjúkraþjálfunin einhvernvegin ,,skemmtilegri” og meira ,,ég” á meðan að verkfræðin er meira ,,spennandi” og ,,krefjandi” og framsækin. Hinsvegar er þetta alltaf spurning um hvað maður gerir sjálfur úr sínu námi þegar uppi er staðið og þetta verður allt bara að koma í ljós.

Ég er mikið líka búinn að velta vöngum yfir þessu HÍ vs. HR dæmi. Fólk hefur mjög sterkar skoðanir en ég held, án þess að ég nenni að skrifa nána greingargerð á þessu (geri það kanski við tækiæfæri) að HR sé þrælfínn skóli og ástæðan fyrir minna brottfalli og almennt hærri einkunnum sé bara betri kennsla, meira aðhald, betri aðstaða og þar fram eftir götunum.

Að lokum þá ætla ég að láta fylgja quote dagsins á ensku sem mér finnst vel við hæfi þessa dagana:
You can’t help someone get up a hill without getting closer to the top yourself!



No Responses Yet to “Litli skrákurinn”  

  1. No Comments Yet

Leave a Reply